Μεταξύ μας

Η εμπιστοσύνη, είναι ο θεμέλιος λίθος για μια αληθινή σχέση. Χτίζεται τρομερά δύσκολα και αρκεί ένα μονάχα δευτερόλεπτο για να καταρρεύσει. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και...

Θα τους βρει κανείς ερμητικά κλεισμένους σε ένα άδειο σπίτι με το βλέμμα σκαλωμένο στο πολύχρωμο δέντρο τους να ταξιδεύουν στο χθες. Τότε που ο...

Σε περίμενα, ξέρεις…   Έρεε ο χρόνος, άγριος ποταμός  κι εγώ στις όχθες του η τρελή  πάλευα την ορμή του. Κόντρα στο ρεύμα του, κόντρα...

  Η ανάγκη μου πλάγιαζε δίπλα σου μα ποτέ δε ξεγυμνώθηκε.  Το κορμί μου το χάδι αναζητούσε μα ποτέ δε σου αφέθηκε. Κι όλα όσα...

Σε λίγες ώρες το μυαλό μας θα ταξιδέψει πάλι μακριά και πάλι θα σκεφτούμε τη γέννηση. Το βλέμμα μας, μόνο του, χωρίς να προλάβουμε να...

Καλωσόρισες στο σπιτικό μου κύριε Ντίκενς. Τιμή μου να βρίσκεσαι απόψε στο σαλόνι μου. Να κεράσω τσάι; Ναι, φυσικά και μπορείς να το πάρεις από...

Λίγο μετά την χειμερινή ισημερία, στην καρδιά του χειμώνα, οι πόλεις φοράνε τα γιορτινά τους. Η κρύα νύχτα σπάει από τα πολύχρωμα λαμπάκια σε κτίρια,...

Ξύπνησα πρώτη φορά, χωρίς εκείνο το απίστευτο βάρος στο στήθος. Σαν να κοιμόμουν χωρίς όνειρα, χωρίς σκιές να με βασανίζουν, σαν να έκλεισα τα μάτια...

Ήταν αργά το βράδυ. Στο δωμάτιο απλωνόταν η ησυχία κι εγώ παρέα μ’ ένα ποτήρι κρασί, κοίταζα τα φώτα από το χριστουγεννιάτικο δέντρο να εναλλάσσονται...

Είμαι από εκείνους τους μοναχικούς ανθρώπους. Δε θα με βρεις σε πολύβουες πλατείες να χορεύω σε έκσταση «μοντέρνα» τραγούδια. Αλλά στο δωμάτιο μου να λικνίζομαι...

Τέσσερα ” Σ’ αγαπώ ” ειπωμένα σε χορό επάνω και μελωδίες αισθαντικές. Ένα του, για κάθε δεκαήμερο νηστείας της απουσίας της παρουσίας, της αποχής από...

Σήμερα ο ουρανός από ώρα είχε γεμίσει μαύρα σύννεφα που όλο και πύκνωναν και ‘στριμώχνονταν’, προμηνύοντας το ξέσπασμα καταιγίδας. Ο ήλιος έριχνε τις τελευταίες του...

Γεμίσαμε υπερόπτες και επιφανειακούς που στην ουσία έχουν χάσει την πραγματική τους μορφή. Αλλοιώθηκε ο χαρακτήρας τους, αγωνιζόμενοι να αποδείξουν στον περίγυρό τους, ότι είναι...

Με ρωτάς ποια είμαι…  Θαρρώ πως είμαι μια πριγκίπισσα, που δεν τη χώρεσε το παραμύθι της ποτέ.   Εξερευνώντας, λοιπόν, κάθε στενάκι και δρομί του...

Σε μια  ανάποδη εποχή που όλα τα μετράμε ανάποδα φτάνουμε σιγά σιγά και στα Χριστούγεννα. Σα να βρισκόμαστε σε καθεστώς ομηρίας, όπως οι φυλακισμένοι ή...

Νομίζω πως ξέχασα να χαμογελάω. Κλέφτες οι άνθρωποι θαρρώ και καρτερούν σαν αρπακτικά και μόλις σε δουν καλά σπεύδουν να σε κατασπαράξουν. Δε ξέρω, μα...

Μια ζωή κυνηγώ ότι δε θέλει να κυνηγηθεί, μια ζωή αγαπώ ότι φοβάται την αγάπη, νοσταλγώ ότι θέλει να ξεχαστεί. Πλέον έμαθα με όχι τόσο...

Άνοιξες πόλεμο καρδιά μου, άνισο. Μένετε να ξεσπάσει η συμφορά. Πόσο να θρηνήσω ακόμα μαζί σου; Αισθάνομαι αδύναμη να γιαίνω τις πληγές σου. Τρέμουν τα...

Γύρω μου σιωπές και μονοπάτια περίεργα ντυμένα στα χρώματα της νύχτας. Το φεγγάρι συντροφιά μου σε κάθε βήμα, δεν με τρομάζει η νύχτα πια μήτε...

Δώσε, αν αυτό σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Αν σου μαλακώνει την ψυχή. Μόνο, δώσε, και μη θελήσεις αντάλλαγμα. Μια καλή πράξη σε όποιον τη...

Αν πέρυσι το φθινόπωρο μέσα στη μοναξιά μου μου περιέγραφε κανείς τη σημερινή κατάσταση, πιθανότατα θα το περνούσα για ευχή, ή για κάποιο άπιαστο όνειρο. Ποτέ...

“ Τι είναι η αγάπη; Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη. Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει. Στην καλοσύνη είναι δύο,...

Χαίρετε. Ζώντας στην Αθήνα περίπου είκοσι χρόνια, μια φράση έχω στο μυαλό μου. Η πόλη των μεγάλων αντιθέσεων. Ο φαρδύς δρόμος με τα φωτισμένα εμπορικά...

Πόσες φορές έχεις αισθανθεί πως άνθρωποι και καταστάσεις σε έχουν κάνει να σηκώσεις τα χέρια ψηλά, μεταφέροντας μάλιστα το βάρος της ευθύνης μιας απόφασης επάνω...

Καθόταν στη γωνιά με ένα τενεκεδάκι κέρματα μπροστά του και μια φυσαρμόνικα στο στόμα να ντύνει με καημούς την ήδη κρύα νύχτα. Κόσμος, φωνές και...