Μεταξύ μας

Έχω απέναντι την οθόνη του υπολογιστή μου. Μια νέα συνομιλία αρχίζει. Πολλά κοινά, έχουμε, λέει το φατσοβιβλίο. Χμμμ! Για να δούμε, πάλι! Δε θέλω να...

Άναψα τσιγάρο, οι σκέψεις μου ασταμάτητες, με τρελαίνουν. Όμως απόψε δεν πέρασε κανένας ταλαίπωρος έρωτας από το μυαλό μου. Καμία στιγμή τους, τίποτα. Μόνο ένα...

Θυμάσαι όταν ήσουν παιδί; Τότε που έχτιζες μια πολιτεία από τουβλάκια στο σχολείο; Θυμάσαι εκεί που είχες τελειώσει και καμάρωνες που ερχόταν ο νταής της...

Άλλαξαν τα πράγματα και ξεχάσαμε τις ιστορίες που ακούγαμε από τα στόματα των δικών μας. Που πρόσφυγες αν και νοικοκυραίοι ήρθαν να ζήσουν σε αυτόν...

Μη με ρωτάτε γιατί, δεν ήταν δύσκολο να την ξεχωρίσω από το πλήθος. Από τα πρώτα μας κιόλας κοινά λεπτά, αφύπνισε εκείνη την κοιμισμένη μέσα...

Πόσο απίθανα σενάρια σου έμοιαζαν τότε, όλα εκείνα που έζησες, για θυμήσου. Πόσο πολύ αντιδρούσαν όλα μέσα σου, από άμυνα και άρνηση, στο ενδεχόμενο και...

Φθινοπώριασε. Αγαπώ το Φθινόπωρο. Τα κίτρινα φύλλα, τα κόκκινα, τα καφέ, τα πορτοκαλί.  Αφήνουν το τελευταίο τους χτυποκάρδι στα ξερόκλαδα των δέντρων, αγκιστρώνονται σε μια...

  Δυο άνθρωποι σε λάθος συγκυρίες, λάθος περιστάσεις και απέναντι σε ένα μεγαλοπρεπές όχι δεν πρέπει. Αυτό λοιπόν είναι το πιο δύσκολο και το πιο...

Εκείνο το βράδυ είχα στήσει καβγά με τις λέξεις μου. Τις κατηγόρησα ευθέως για τη δειλία τους να μην παρουσιάζονται όταν υπάρχει άμεση ανάγκη. Ανοίξαμε...

Αν στη ζωή μου θυμάμαι κάτι καλύτερα από την παιδική μου ηλικία είναι η φωνή εκείνη της μητέρας μου. Ακόμα και τώρα αντηχεί μέσα στ’...

Αγαπημένη μου δασκάλα, Σου γράφω αυτές τις γραμμές για να σου πω τις σκέψεις μου τώρα που ανοίγουν και πάλι τα σχολεία. (Και για να...

Το ξυπνητήρι χτυπάει με τον συνηθισμένο ενοχλητικό ήχο. Σκέφτεσαι για μια ακόμη φορά να τον αλλάξεις σε ένα τραγούδι που ίσως βοηθήσει να ξεκινήσεις λίγο...

Θα ήθελα να σε ρωτήσω αν με ξέρεις. Με γνωρίζεις καιρό τώρα, μα με ξέρεις; Μάλλον όχι, θα απαντήσω για λογαριασμό σου. Βλέπεις, δεν μου...

Θέλω να σου μιλήσω. Στέκεσαι απέναντι μου, με ζυγίζεις με τα καθάρια μάτια σου, μα δε μ’ ακούς. Αυτό ήταν ανέκαθεν το πρόβλημα μας. Εσύ...

Βρέθηκα σε μια παραλία γεμάτη χρώματα. Περπατούσα πάνω της με τα πέλματα γυμνά. Ένιωθα το τρέμουλο καθώς η θάλασσα διεκδικούσε τα βότσαλα της κάτω από...

Μπήκε στο αμάξι της με διάθεση που της προέτρεπε το αντίθετο. Έσερνε τα βήματά της. Οι κινήσεις της αργές, νωχελικές. Έβγαλε τα κλειδιά από την...

  Εγώ; Ένα πάθος να ζητάω να ζήσω, να πιστέψω και να αλλάξω την άχρωμη ζωή που ντύθηκα σαν δανεικό ρούχο που δεν μου ταιριάζει....

Σύμβολο που κουράστηκα να βλέπω. Σε κάρτες επαγγελματικές, σε ταμπέλες, σε προθήκες. Ποτέ δεν ήθελα να βάλω στη δική μου κάρτα αυτή τη μπακαλίστικη κλασικουριά....

Ανεμοδαρμένα κύματα. Λικνιζονται σε χορούς από χώρες άγνωστες. Και εγώ, κάθομαι και κοιτώ. Κοιτώ εκείνη. Το μαύρο μου παλτό ξεπλένει από τις τσέπες μου. Όλα...

Εκείνος σε κάποιον Βορρά. Εκείνη σε κάποιο Νότο. Ανάμεσά τους χιλιομετρικές αποστάσεις, επιθυμίες και λέξεις. Χιλιάδες, εκατομμύρια λέξεις, λέξεις σαν πεφταστέρια τις νύχτες, σαν ήλιοι...

Δυστυχώς οι ανεγκέφαλοι εκτός την χαζομάρα τους που τους έχει κάψει κάθε κύτταρο, έχουν κάτι ακόμη για να μας υπενθυμίζουν πόσο καλά κάναμε και τους...

Έφυγες, βρήκες επιτέλους το θάρρος μετά από χρόνια ολάκερα χαμένη μέσα σε μια ζωή όπου ήσουν μια σκιά. Του εαυτού σου η σκιά.   Προχωράς...

Άφησε με να σου πω κι απόψε, γι’ ακόμα μια φορά, τι ονειρεύομαι κρυφά. Τι είναι εκείνο που έχει λείψει κι απ’ τη δική μου...