Μεταξύ μας

Σεπτέμβριος 2016 – Σεπτέμβριος 2019. Τρία χρόνια διαδικτυακής γραφής. Τρία χρόνια καθημερινής περιήγησης στο διαδίκτυο, περιπετειώδους διείσδυσης στα άδυτα αμέτρητων διαφορετικών ψυχών, αλλά και άγριας...

Οι άνθρωποι μόνο όταν γνωρίσουν την ατόφια, αληθινή και αγνή πλευρά της ψυχής τους, είναι πραγματικά και αστείρευτα, ευτυχισμένοι. Όταν βυθίζονται στα απομεινάρια των καταστάσεων...

  Μεγαλώσαμε και αλλάξαμε πολύ. Η ζωή μας πίκρανε και αυτό που κατάλαβα με το πέρασμα του χρόνου είναι η θέληση μας για φυγή. Να...

Δες! Νύχτωσε έξω. Όταν τα φώτα σβήσουν πια και η ησυχία απλωθεί απ’ άκρη σ’ άκρη, θα βρεθώ πάλι να παλεύω με τους δαίμονες της...

Κάθε χρόνο την ίδια μέρα συναντιόμαστε στον κινηματογράφο των αναμνήσεων. Μπαίνουμε στη μεγάλη σκοτεινή αίθουσα με τα βελούδινα καθίσματα αφού πρώτα πληρώσουμε το αντίτιμο στο...

Ένα απόγευμα γεμάτο από άρωμα ginger  και όνειρα φεγγαρόστρωτα κάτω από έναν ουρανό γυαλί. Εκεί σε αντάμωσα. Στη στροφή του χρόνου.  Στην αλήθεια ενός βλέμματος. ...

Έκανες κάτι καλά λένε όταν ο κόσμος στην πλειοψηφία του σε θαυμάζει. Κάτι το οποίο θα επιβεβαιώνεται όταν φύγεις ξαφνικά για το μεγάλο ταξίδι και...

  Υπάρχουν φορές που τα βαριά σου βήματα θα σε φέρουν σε ένα σταυροδρόμι. Σταματάς, σηκώνεις το βλέμμα και βλέπεις τρεις δρόμους. Ο πρώτος, είναι...

Ο φόβος δεν υπάρχει έξω από εσένα. Η αγάπη δεν κατοικεί σε ξένο σώμα. Όλα τα πάθη, όλα τα εμπόδια, τα εύκολα, τα δύσκολα, η...

Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που επέτρεψες την καταστροφή μου. Με βοήθησες μετά από το χάος μου να βρω τον εαυτό μου. Σε ευχαριστώ Θεέ μου...

Μη γίνεις ήλιος. Με τυφλώνει το φως. Με παραλύει η ζέστη. Αστέρι να γίνεις. Να με καθοδηγείς. Να με προσμένεις. Σε παρακαλώ, μη γίνεις ποταμός....

Οι άνθρωποι είχε διαβάσει πως είναι όλοι εν δυνάμει δολοφόνοι, υπάρχει λέει για όλους μια λεπτή κλωστή που αν κοπεί μπορεί να οδηγήσει στο φόνο....

Το καλοκαίρι πλέον είναι ανάμνηση. Μαζί και οι έρωτές του. Αυτοί που πλάστηκαν κάτω από τον καυτό ήλιο, δροσίστηκαν στην αρμύρα της θάλασσας, στέριωσαν κάτω...

Κρύβεσαι πάλι όπως τότε που ήμασταν παιδιά. Μόνο που τώρα το παιγνίδι έχει γίνει πιο πολύπλοκο. Δεν μπορώ να σε βρω πίσω από τις πόρτες...

Ένα ποτάμι δάκρυα τρέχει, τρέχει προσπαθώντας να πάρει μαζί του ό,τι σε βαραίνει, ό,τι σε καίει προσπαθεί να ελαφρύνει την καρδιά σου να εξαγνίσει  τα...

Ζεις στον κόσμο της επιφάνειας. Το συναίσθημα ψεύτικα. Η αγάπη μετριέται σε είδος. Οι στιγμές αν δεν αγοράζονται, δεν έχουν σημασία. Ο Έρωτας ιερόδουλος, σε...

Σκάλα η ζωή με σκαλοπάτια αμέτρητα και τέρμα απροσδιόριστο. Σκάλα με σχήμα φιδογυριστό. Με σκαλοπάτια ακανόνιστου σχήματος και άνισα μεταξύ τους. Άνισες και οι αποστάσεις...

Βαλτώσαμε μωρό μου. Και έφτασε η ώρα να παραδεχτώ πως όλα ήταν μια συνήθεια. Κι έτσι σε αρχειοθέτησα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, κι...

Γράφει η Ζωή Παπατζίκου κι η Εύη Μαυρογιάννη. Εύη: Ένας σπόρος αγάπης. Άλλοτε, σπόρος ευτυχίας. Ένας σπόρος που “φυτεύθηκε” σε ανύποπτο χρόνο. Ένα σποράκι που...

Τα Σεπτεμβριάτικα δειλινά στο κέντρο της Αθήνας, τόσο υπόγεια όμορφα, τόσο γήινα… Άνθρωποι πάνε κι’έρχονται σε Ερμού και Αθηνάς με ηλιοκαμμένα δέρματα, κουβαλώντας ακόμη λίγο...

Μη φοβάσαι την αγάπη, άσε τα τείχη να πέσουν. Μη σε τρομάζουν οι άνθρωποι, υπάρχουν και κάποιοι λίγοι καλοί, αυτοί που όντως γνωρίζουν να αγαπούν και...

Αθόρυβα, σιωπηλά προχώρα. Μην κοιτάς τι αφήνεις πίσω σου. Η ζακέτα που ξέχασες δεν σου χρειάζεται. Τώρα μόνο καλοκαίρι θα υπάρχει για σένα. Τέρμα οι...

Κι αν σου ξαναχτυπήσει την πόρτα,  μην του ανοίξεις. Κι όσες φορές κι αν σου χτυπήσει την πόρτα,  μην του ανοίξεις ποτέ.   Ο αγέρας...