Όσο και να νίπτεις τας χείρας σου, δε θα είσαι καθαρός από του αίματος…
Σκεπτόμενοι την έλευση της εορτής του Πάσχα, όλοι έχουμε κατά νου τη Σταύρωση, την Ανάσταση και φυσικά την προηγηθείσα προδοσία του Ιούδα. Παροιμιώδης παρουσία...
Σκεπτόμενοι την έλευση της εορτής του Πάσχα, όλοι έχουμε κατά νου τη Σταύρωση, την Ανάσταση και φυσικά την προηγηθείσα προδοσία του Ιούδα. Παροιμιώδης παρουσία...
Περιμένω το λεωφορείο στη στάση ενώ βρέχει καταρρακτωδώς. Οι δρόμοι άδειοι σχεδόν και όσοι άνθρωποι έχουν απομείνει έχουν μαζευτεί κάτω από υπόστεγα και προσπαθούν να...
Θυμός με κυριεύει πάλι απόψε, η μοναξιά με τύλιξε στη θηλιά της και με πνίγει. Επιλογή θα μου πεις, μπορεί δεν το αρνούμαι. Ίσως όμως...
Φήμες λένε, πώς υπάρχουν κι αυτοί οι άνθρωποι. Που περιμένουν έναν ακόμα σαν κι εκείνους, που δεν τους νοιάζει το χοντρό πορτοφόλι, αν είναι ψηλοί,...
Ξημέρωσε πάλι απόψε, ο ήλιος το ίδιο λαμπερός με εχθές, πως να μην χαμογελάσω; Θα σηκωθώ, θα ντυθώ και σιγά-σιγά θα ξεκινήσω να καθαρίζω το...
Μην τσαλακώνεις άλλο τα λόγια σου και τα αφήνεις να τρέχουν ανεξέλεγκτα σε άδειους δρόμους. Μην τα δίνεις άσκοπα σε εκείνους που θα ασελγήσουν επάνω...
Η ιστορία του ανεκπλήρωτου έρωτα του δύσμορφου κωδωνοκρούστη για την όμορφη τσιγγάνα. Ένα μυθιστόρημα του εκπροσώπου του γαλλικού ρομαντισμού, του Βίκτωρος Ουγκό, η οποία αναδείκνυε...
Χαίρετε. Το βράδυ της Δευτέρας η οικουμένη παρακολουθούσε με ανυπόκριτη οδύνη τη φλόγα που τύλιγε την εμβληματική εκκλησία των Παρισίων και μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς,...
Εκείνον τον άντρα που ερωτεύτηκε την θλίψη σου.. Που νανούρισες όλες τις ελπίδες στο στήθος του.. Που μέσα στο δωμάτιο σας φτερούγιζε ο πόνος και...
Βυθίζομαι πάλι. Νιώθω το οξυγόνο στα πνευμόνια μου να εξαντλείται. Προσπαθώ να φτάσω στην επιφάνεια κι εκείνο το βάρος που έχει κρεμαστεί από πάνω μου,...
Κοιτάζεις το ρολόι. Δείχνει εννιά και σαράντα πέντε. Σηκώνεις το βλέμμα. Γρήγορα. Γιατί όλα συμβαίνουν γρήγορα. Ο χρόνος κυλάει ασταμάτητα κι εσύ παίρνεις βαθιές ανάσες....
Σε εκείνο το στενό, σε γνώρισα. Στον τοίχο δίπλα από την αγαπημένη μας καφετέρια σε κόλλησα και σου έδωσα το πρώτο μας φιλί. Ξέρεις πώς...
Πόνος, λύτρωση ή βασανιστήριο; Λένε πως ο ανθρώπινος πόνος, προέρχεται από την άρνηση ότι, όλα στον κόσμο έχουν ημερομηνία λήξης. Ο Αριστοτέλης είχε πει ότι,...
Η μοναξιά είναι μια παρεξηγημένη έννοια. Μπορεί να είσαι περιτριγυρισμένος από κόσμο, στο κέντρο μιας πολύβουης πλατείας, πρωταγωνιστής μιας επιτυχημένης παράστασης μα να αισθάνεσαι ολομόναχος....
Μέρα όμορφη, ανοιξιάτικη, μέρα για βόλτα. Παίρνω ηλεκτρικό προς Κηφισιά. Οι εικόνες εναλλάσσονται μέσα από το τζάμι που γράφει με ανεξίτηλο μαρκαδόρο “Θα μ΄αγαπάς;”....
Ο πόλεμος από μόνος του είναι αποτρόπαια λέξη, ανίερη, στυγνή, δίχως προβλέψιμη και ανώδυνη κατάληξη. Η αγάπη από την άλλη, όσο κι αν φαντάζει...
Πόσο θόρυβο κάνουν τα μούτρα σου άραγε, πέφτοντας στο πάτωμα, έχεις αναρωτηθεί; Όταν πάψεις να πιστεύεις ό,τι, όλη η γη κινείτε γύρω από εσένα και...
Βρέχει. Μισοσκόταδο στο δρόμο, στα σοκάκια. Μοναδικό φως αυτό από τα φαναράκια στις γωνιές τους. Επιταχύνω το βήμα μου. Πάλι βγήκα χωρίς ομπρέλα κι...
Έβαλα μια μέρα στο αθόρυβο τους ανθρώπους που έχουν πάντα ένα κακό λόγο έτοιμο να ξεστομίσουν. Αυτούς που δεν μπορούν να πουν για κανέναν και...
Φίλε μου και συνοδοιπόρε των 30 και κάτι ψιλά όχι δεν μεγαλώσαμε ή μάλλον το κάναμε αλλά εντάξει δεν είναι και για να βαριαναστενάζουμε. Νέοι...
Σαν να βλέπω. Καθισμένη στον καναπέ σου. Απέναντι από το τζάκι Το τζάκι,το σβηστό πόσο καιρό τώρα και επίτηδες με τις στάχτες εκεί. Ακόμα εκεί....
Κοίτα κορίτσι μου.. Κάποιοι δρόμοι στη ζωή είναι στενά ανήλιαγα και πουθενά δε βγάζουνε. Προχωράς και προχωράς.. κι ούτε που λες να φτάσεις κάπου,...
Επιτέλους κύριε σκηνοθέτα! Σταματήστε να παίζετε μόνος σας όλους τους ρόλους! Είστε ο σεναριογράφος και ο παραγωγός! Πρώτα βρίσκετε το στόρυ, έπειτα το οραματίζεστε και...
Η πένα μου. Η πένα μου με έχει ταξιδέψει στα πιο όμορφα και μακρινά μέρη. Μαζί της έχω κάνει κάτι διαδρομές αξέχαστες! Σε ανύποπτη στιγμή...
Θυμάμαι γέλαγες με τις παράξενες φοβίες μου, ακόμη και για ποια πλευρά θα διάλεγα στο κρεβάτι. Μονίμως γελούσες και έλεγες, μικρή μου αριστερά, η γυναίκα...