Μεταξύ μας

Ουστ από εδώ, βρωμιάρα, ακούστηκε η φωνή του κοντόχοντρου ιδιοκτήτη των υψηλών προδιαγραφών καφενέ της συνοικίας.   Ουστ από εδώ, επανέλαβαν κάτι πιτσιρίκια μιμούμενοι τον κοντόχοντρο. Βρω...

Δεν μου έδειξες από την αρχή το αληθινό σου πρόσωπο. Πίστεψα πως ήσουν αληθινός, μα γελάστηκα. Πόσο ανόητη ήμουν στ’ αλήθεια. Πώς είναι δυνατόν κάτι...

Κοίτα.. Το ξέρω πως η Άνοιξη φέτος δε θα μοσχοβολά το ίδιο με άλλοτε.. Οι μεγάλοι δρόμοι της πόλης δε θα σε μεθούν με άρωμα...

Και κάτσε εσύ να κλαις και να χτυπιέσαι και σαν χταπόδι να κοπανιέσαι. Δεν σε αγάπησε γλυκιά μου. Ποτέ δεν το έκανε.Είναι ο τέρμα ανασφαλής....

Κοιτάζω το ημερολόγιο να δω καλά την ημερομηνία, τη μέρα, το μήνα, το έτος. Κάνω flash back στην ατζέντα του νου να θυμηθώ τα deadlines...

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό, όταν ακούτε για συναισθηματικούς ανθρώπους;   Μια κοινή απάντηση είναι ότι είναι πολύ αδύναμοι. Με...

Περιπλανιέμαι μέσα σε σκοτεινούς δρόμους και ψάχνω να βρω εκείνες τις στιγμές. Τις δικές μας! Αυτές οι γεμάτες από αλήθεια και θέρμη. Αναζητώ την ηρεμία...

Μανία που έχουνε οι άνθρωποι να κρύβουνε τ’αγρίμια που’χουν μέσα τους. Να τα καταχωνιάζουνε στο πίσω – πίσω μέρος του μυαλού τους κι’ άλλες φορές...

  Άτιμο πράγμα να τα κυβερνάει όλα το χρήμα. Τώρα να μου πεις δεν φταίνε πάντα μόνο αυτοί που το έχουν. Φταίνε και οι άλλοι...

Ημερολόγιο, καταχώρηση: 1, Ημερομηνία: 26-03-2039 Προσπαθώ να σκεφτώ τις σωστές λέξεις που θα δώσουν ζωή και χρώμα στην πρώτη μου καταχώρηση σε αυτό το ημερολόγιο,...

Και να που έρχονται πάλι.  Έρχονται πάλι εκείνες οι στιγμές, που νιώθεις πως δε θέλεις τίποτα. Που νιώθεις πως τίποτα δεν μπορεί να ζεστάνει το...

“Είναι σκληρό για μια γυναίκα να ‘ναι μόνη στο λέω τώρα που η αλήθεια δεν θυμώνει “   Αυτοί οι στίχοι την βρήκαν ξανά δίπλα...

Μια εκθαμβωτική αντανάκλαση του πεπερασμένου.  Μια ευθεία γραμμή που υποτάσσεται στο τετριμμένο  ενώ δίπλα της ανθίζουν τριαντάφυλλα.  Μπορείς να τη βαφτίσεις και μοναξιά  αφού υποφέρει...

Ηταν Παρασκευή, Αρχές Μάρτη, απόγεμα 1956. Ήμουνα δεν ήμουνα 10 χρονών. Ζούσαμε στο σπιτάκι μας στην Περιστέρα Καλαμπάκας. Ενα μικρό ποταμίσιο χωριουδάκι στα ριζά του...

        To τέλος του χρόνου με βρήκε μακριά σου. Ας μη γελιόμαστε όμως, η απόσταση υπήρξε από το πρώτο βλέμμα. Ναι, εκείνο...

Κάθε φορά τα ίδια. Είναι κάποιοι μήνες τώρα που το νιώθω αυτό. Γονατίζω να σου σκουπίσω τα πόδια για να σε βάλω να κοιμηθείς και...

Υπάρχουν λέξεις που λατρεύω κι άλλες που λαξεύω στη λήθη. Υπάρχουν λέξεις που πληγώνουν κι άλλες που λυτρώνουν.   Υπάρχουν λέξεις που δε τολμώ να...

Να γυρνούσε ο χρόνος πίσω. Να δίναμε ραντεβού έξω από το σπίτι μου ξανά. Να ερχόσουν να με πάρεις εκεί γύρω στις έξι όπως πάντα....

Υπάρχουν κάποιες ψυχές που είναι εξωγήινες.  Που λένε Σ’ αγαπώ και το εννοούν. Που λένε θα είμαι εδώ και είναι. Που σε νιώθουν, σε μυρίζουν...

Θεσσαλονίκη. Βαδίζω στην παραλία με τα χέρια στις τσέπες και το μπουφάν μου κουμπωμένο. Είναι απόγευμα, ωραία μέρα. Ωστόσο ο χειμώνας κρατάει ακόμα. Βαδίζω και...

Εγώ, Βράχος, να ακουμπάς απάνω μου το βάρος της ψυχής σου. Να το σηκώνω με τους μικρούς μου ώμους και να καυχιέμαι πώς στάλα δεν...