Ψυχογραφήματα

Άναψα τσιγάρο, οι σκέψεις μου ασταμάτητες, με τρελαίνουν. Όμως απόψε δεν πέρασε κανένας ταλαίπωρος έρωτας από το μυαλό μου. Καμία στιγμή τους, τίποτα. Μόνο ένα...

Θυμάσαι όταν ήσουν παιδί; Τότε που έχτιζες μια πολιτεία από τουβλάκια στο σχολείο; Θυμάσαι εκεί που είχες τελειώσει και καμάρωνες που ερχόταν ο νταής της...

Έφυγες, βρήκες επιτέλους το θάρρος μετά από χρόνια ολάκερα χαμένη μέσα σε μια ζωή όπου ήσουν μια σκιά. Του εαυτού σου η σκιά.   Προχωράς...

Άφησε με να σου πω κι απόψε, γι’ ακόμα μια φορά, τι ονειρεύομαι κρυφά. Τι είναι εκείνο που έχει λείψει κι απ’ τη δική μου...

Οι άνθρωποι μόνο όταν γνωρίσουν την ατόφια, αληθινή και αγνή πλευρά της ψυχής τους, είναι πραγματικά και αστείρευτα, ευτυχισμένοι. Όταν βυθίζονται στα απομεινάρια των καταστάσεων...

  Μεγαλώσαμε και αλλάξαμε πολύ. Η ζωή μας πίκρανε και αυτό που κατάλαβα με το πέρασμα του χρόνου είναι η θέληση μας για φυγή. Να...

Δες! Νύχτωσε έξω. Όταν τα φώτα σβήσουν πια και η ησυχία απλωθεί απ’ άκρη σ’ άκρη, θα βρεθώ πάλι να παλεύω με τους δαίμονες της...

Ένα απόγευμα γεμάτο από άρωμα ginger  και όνειρα φεγγαρόστρωτα κάτω από έναν ουρανό γυαλί. Εκεί σε αντάμωσα. Στη στροφή του χρόνου.  Στην αλήθεια ενός βλέμματος. ...

Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που επέτρεψες την καταστροφή μου. Με βοήθησες μετά από το χάος μου να βρω τον εαυτό μου. Σε ευχαριστώ Θεέ μου...

Μη γίνεις ήλιος. Με τυφλώνει το φως. Με παραλύει η ζέστη. Αστέρι να γίνεις. Να με καθοδηγείς. Να με προσμένεις. Σε παρακαλώ, μη γίνεις ποταμός....

Οι άνθρωποι είχε διαβάσει πως είναι όλοι εν δυνάμει δολοφόνοι, υπάρχει λέει για όλους μια λεπτή κλωστή που αν κοπεί μπορεί να οδηγήσει στο φόνο....

Κρύβεσαι πάλι όπως τότε που ήμασταν παιδιά. Μόνο που τώρα το παιγνίδι έχει γίνει πιο πολύπλοκο. Δεν μπορώ να σε βρω πίσω από τις πόρτες...

Ένα ποτάμι δάκρυα τρέχει, τρέχει προσπαθώντας να πάρει μαζί του ό,τι σε βαραίνει, ό,τι σε καίει προσπαθεί να ελαφρύνει την καρδιά σου να εξαγνίσει  τα...

Βαλτώσαμε μωρό μου. Και έφτασε η ώρα να παραδεχτώ πως όλα ήταν μια συνήθεια. Κι έτσι σε αρχειοθέτησα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, κι...

Γράφει η Ζωή Παπατζίκου κι η Εύη Μαυρογιάννη. Εύη: Ένας σπόρος αγάπης. Άλλοτε, σπόρος ευτυχίας. Ένας σπόρος που “φυτεύθηκε” σε ανύποπτο χρόνο. Ένα σποράκι που...

Αθόρυβα, σιωπηλά προχώρα. Μην κοιτάς τι αφήνεις πίσω σου. Η ζακέτα που ξέχασες δεν σου χρειάζεται. Τώρα μόνο καλοκαίρι θα υπάρχει για σένα. Τέρμα οι...

Είναι όλα αυτά που γράφονται για αγάπες έρωτες και πάθη. Όλα αυτά είναι η ευτυχία κι όμως κρύβουν τόσο πόνο . Πόνο που δε μπορείς...

Δυο φωνές μέσα μου χρόνια τώρα παλεύουν, σε μια μάχη που φαίνεται πως βγάζει πάντα τη μία νικήτρια. Όσο κι αν προσπαθούν όμως αντίπαλες να...

Σκέφτηκε όλες τις φορές εκείνες που έκανε ένα λάθος και έπεσαν όλοι να την φάνε σαν όρνια. Δε ζήτησε ποτέ βοήθεια από κανέναν, μα ήλπιζε...

Μαγκιά είναι να κάνεις θεαματική έξοδο ισορροπώντας σε ένα τεντωμένο σχοινί για να περάσεις στην απέναντι όχθη σαν άνεμος. Να απορρίπτεις ό,τι σε χαλάει με...

«Μάλλον πρέπει να απομακρυνθούμε! Είναι επικίνδυνα!» Μου ψιθύρισε το μυαλό. Εγώ δεν απάντησα, έμεινα εκεί να κοιτάζω το χάος κατάματα. «Σε παρακαλώ, πάμε να φύγουμε,...

Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσα πράγματα μπορεί να σκεφτεί κάποιος σε μια στιγμή απόλυτης απομόνωσης. Κάρφωσα το βλέμμα στο κενό και ένιωσα να έρχεται ένα κύμα...

Έχω την ανάγκη να μιλήσω κι εσύ δεν είσαι πουθενά. Μικρές αφορμές που μου δίνονται καθημερινά και ο χρόνος που πλησιάζει πια στο σημείο μηδέν...

Μετέτρεψα τον έρωτα μου για σένα, σε γραπτές σκέψεις. Όλα αυτά που σου είχα κρατημένα, πήραν μορφή σε λίγες γραμμές.   Σε ερωτεύομαι ξανά, μέσα...

Ειδυλλιακή η νύχτα απόψε. Ξάστερη, νήνεμη, άβολη. Η ημικρανία μου ταράζει τις σκέψεις. Η ζαλάδα με παρεκτρέπει. Ο δρόμος μου ατέλειωτος, μακρύς και σκοτεινός. Μια...