Μεταξύ μας

Επτά χρόνια παντρεμένος ο Γιωργής και το παιδί που τόσο περίμενε, δεν ερχόταν. Τι τάματα στον προστάτη του, τι διαβάσματα σε παπάδες, τι βότανα και...

Μου τελείωσαν οι ανάσες. Τις ξόδεψα για να κάνω υπομονή. Για να προσμένω νύχτες αμέτρητες ένα σου σημάδι. Για να δικαιολογώ την απουσία σου, να...

Δεν μπορούμε να δεχτούμε τη μοναξιά. Νομίζουμε πως είναι ένα κουρέλι, ένα αποφόρι, μία ντροπή. Μια κατάσταση που θα πρέπει να κρύβουμε και να αναγκαζόμαστε...

Τα ζώα, τα άλογα, τα όντα μέσα σε αυτή την πλάση λίγο ή πολύ μπορούν να ζουν μεταξύ τους εναρμονισμένα. Τα βλέπεις και δεν ενοχλούν...

Το καλοκαίρι πλέον είναι ανάμνηση. Μαζί και οι έρωτές του. Αυτοί που πλάστηκαν κάτω από τον καυτό ήλιο, δροσίστηκαν στην αλμύρα της θάλασσας, στέριωσαν κάτω...

Πάψε να μου λες για τα χαμένα σου όνειρα.  Αυτά που δεν άγγιξες. Αυτά που δε σε μέθυσαν ποτέ με τα πλάνα αρώματά τους. Αυτά...

Όσες φορές και να σπάσεις, κάτι καλό θα σου μείνει στο τέλος εκτός από πόνο. Οι απώλειες έτσι κι αλλιώς θα έρθουν χωρίς να τις...

Ναι, είναι και αυτοί. Οι άνθρωποι με τις – μόνιμα – ανοιγμένες αγκαλιές. Τους βρίσκεις συνήθως τυλιγμένους γύρω από ψυχές να τις κρατούν να μην...

Δε σε ξέρω πολύ. Είμαστε πλέον γείτονες, τώρα που ξαναγύρισα στα παλιά μου λημέρια. Σε ξέρω χρόνια εξ αποστάσεως χωρίς να σε ξέρω πραγματικά. Λέμε...

Τρέχει τελικά ο καιρός, τόσο που άλλες φορές δεν τον προλαβαίνω κι άλλες πάλι που με σκοτώνει με το βασανιστικό πέρασμά του. Αναρωτιέμαι πολλές φορές,...

Σκαρφάλωσα στην κορυφή του μεγαλύτερου βουνού. Πίστευα πως αν έφτανα λίγο πιο κοντά στον ουρανό, κάποιος, κάτι εκεί έξω ίσως να άκουγε την κραυγή μου....

Ξέρω, με θεωρείς ευάλωτη και αφελή. Αλλά ίσως και να είμαι, δεν ξέρω. Λες: “πρόβατο είναι, εύκολα θα μασήσει”. Η ηρεμία και η υπομονή μου...

Προχώρησα στου δάσους μέσα την καρδιά. Μια καταιγίδα πέρασε για λίγο και έπαιξε με το φόβο μου. Ζώα και πουλιά είχαν κουρνιάσει στις φωλιές τους....

Τι πάει σωστά και τι πάει λάθος; Οι απόψεις πολλές και αντικρουόμενες μεταξύ τους. Ένα σημείο μας βρίσκει σύμφωνους όλους, πως η ζωή μας έχει...

Η αλήθεια είναι πως διανύουμε μια δύσκολη εποχή. Από αυτές, που εκτός όλων των άλλων ο καθένας διατυπώνει την άποψη του σχετικά με όλα όσα...

Η ζωή λένε έχει τη γεύση και το χρώμα που της δίνουμε. Είναι μία ρήση που με βρίσκει απολύτως σύμφωνη. Αν για παράδειγμα έχουμε πειστεί...

Τι φοβάσαι να εκτεθείς; Από ποιες πληγές προσπαθείς να κρυφτείς; Από τις σχισμές πάνω στο δέρμα σου, προσπαθεί να ξεπροβάλλει το φως σου. Άσε το...

Από την πρώιμη παιδική ηλικία οι γονείς προσπαθούν να μεταλαμπαδεύσουν στα παιδιά τους τη σημασία της ευθύνης και της ανάληψής της. Πολλοί είναι εκείνοι που...

Ωραίες οι εποχές, οι χειμώνες και τα καλοκαίρια, μα κανένα νόημα δε θα είχαν χωρίς εκείνο το χέρι που σε κρατάει σφιχτά και ταυτόχρονα σε...

Και από όλες τις μέρες και τις νύχτες που με στιγμάτισαν και χαράχτηκαν στη μνήμη μου ανεξίτηλα, εγώ έχω ξεχωρίσει εκείνο το καυτό βράδυ του...

Είχα συνηθίσει να βλέπω τα πρόσωπα των ανθρώπων. Σε τρένα, σταθμούς, δρόμους, μαγαζιά, ανθρώπινες εκφράσεις κάθε είδους τραβούσαν το βλέμμα μου. Γέλιο, κλάμα, σοβαρότητα, άγχος,...

Το “καθόλου” και το “πολύ” είναι λέξεις – συνθήκες με συγκεκριμένη υπόσταση και ξεκάθαρη αξία. Δε σε πλανεύουν, δε σε αποσυντονίζουν. Ξέρεις πού πατάς, έστω...

Κι ήρθε ο Αύγουστος, ξυπόλυτος και αναψοκοκκινισμένος. Με τα ζουμερά του φρούτα, τις σαρδέλες, τις ταραμοσαλάτες και τους φρέσκους αχινούς που είναι η ίδια η...

Όλα έχουν αλλάξει τώρα τελευταία. Βλέπω τη ζωή να τρέχει, χωρίς ζώνη ασφαλείας. Μόνο τρέχει και γελά. «Μαζί μας;» «Δεν ξέρω. Ίσως!». Τίποτα δεν είναι...

Πάντα μου άρεσε να γνωρίζω την άλλη πλευρά των ανθρώπων. Εκείνη την αληθινή, τη χωρίς προσπάθεια, τη χωρίς μάσκα «άσχημη» πλευρά τους. Την ξεκάθαρη, την...