Μεταξύ μας

  Της άρεσαν τα τρένα. Πολύ. Από τότε που συνειδητοποίησε το χαρακτήρα της. Ένα αγρίμι ήταν. Ένα αγρίμι με προσωπείο. Κι από μέσα; Βούτυρο! Πάντα...

Πιο δύσκολο είναι σήμερα να συναντήσεις έναν ενδιαφέρων, έξυπνο και ειλικρινή άντρα, παρά να ξεφλουδίσεις έναν κάκτο. Αν ήμουν μυαλό, θα είχα προτιμήσει να γεννηθώ...

Μην κάθεσαι δίπλα μου. Μη μου μιλάς. Σταμάτησα καιρό τώρα να είμαι ευχάριστη και καταδεκτική. Περνάνε τα χρόνια, μεγαλώνω και οι συνθήκες με σκληραίνουν πολύ....

Μεγάλωσα μάνα και δε φοβάμαι τα φαντάσματα τώρα πια, μήτε των παραμυθιών τους δράκους. Αν με τρομάζει κάτι ακόμα μάνα, είναι αυτοί οι άνθρωποι με...

Έφτασε η στιγμή του απολογισμού. Στο φινάλε κάθε κατάστασης πάντα επέρχεται ο απολογισμός της. Αυτή τη φορά είναι επίπονος, μα αναμενόμενος ή ίσως και πολύ...

Ζήσε τον έρωτα όπως του αξίζει. Στο κόκκινο! Στην υπερβολή του, στην υπέρβαση, στην υπέρμετρη ένταση, στην τρέλα του, σε όλα! Μη μετράς τα συναισθήματα με...

Είναι ο θάνατος παιχνίδι παιδικό σε χέρια ενηλίκων, ανηλίκων, που την ψυχή τους θέλουν να γνωρίσουν.   Κρατάμε χρόνια μυστικά, και συναισθήματα σε παύση, λίγο...

1. ” – Δεν μπορείς να μου αρνηθείς τίποτε την ημέρα των γενεθλίων μου!”, απαντάει με αφοπλιστικό ψυχολογικό επιχείρημα η Νόρα. Αυτό ήταν. Τελικά, επιβεβαιώθηκε...

Χωρίς εσένα είμαι σαν εκείνα τα ποιήματα. Τα άγραφτα, τα ανέμπνευστα, τα ημιτελή. Ένας μισοτελειωμένος στίχος ολάκερη μου η ύπαρξη. Μια ασταθής νότα μουσικής, η...

Οι μεγάλοι έρωτες δεν τελειώνουν ποτέ. Μπαίνει μόνο μια άνω τελεία. Ένα σημαδάκι τόσο δα, ίσα ίσα για να ηρεμεί το μέσα μας, να ταΐζει...

Θάνος: Γεννήθηκε στην Αθήνα από αστική οικογένεια, σαν παιδί ήταν μοναχικός και αδιάφορος, μιλούσε λίγο και δεν παθιαζόταν με τίποτα. Στις σχέσεις του με τους...

Έκαψες τα “φτερά” μου πριν καν αναπτυχθούν σωστά. Ήταν ακόμα μαζεμένα, τσαλακωμένα, δεν είχα προλάβει να τ’ ανοίξω. Κι ήρθες εσύ, φως δυνατό και με...

Το έλεγαν, μα δεν έδινα βάση. Όταν ξενερώσει το μυαλό, θα δεις την πραγματικότητα. Δίκιο είχαν τελικά. Αλλά δεν άκουγα, δεν ήθελα να ακούσω. Και...

Μέσα σε κάθε άνθρωπο κρύβεται ένα πληγωμένο παιδί, άσχετα εάν οι συνθήκες ζωής ήταν ευνοϊκές ή όχι. Απλά κάποια άτομα έχουν πιο πολλά τραύματα από...

Στη μέρα μου θέλω να δώσω χρώμα και να ταξιδεύω σε νέα μονοπάτια. Οι νύχτες έτσι κι αλλιώς όλες ίδιες είναι. Μαύρες κι άραχνες. Γι’...

Υποκρίνονται οι άνθρωποι μάτια μου. Ψέμα παντού, σπανίζει η αλήθεια πλέον, γεμίσαμε από ψεύτικους ανθρώπους με πλαστικά συναισθήματα.  Υπό εξαφάνιση η αυθεντικότητα. Δήθεν ενδιαφέρον, δήθεν...

Την ονόμασαν καραντίνα. Στην αρχή έκλεισαν τα σχολεία… Έπειτα έκλεισαν οι καφετέριες, οι δημόσιες υπηρεσίες, τα κομμωτήρια και όλα τα υπόλοιπα μαγαζιά… Ο κόσμος τριγυρνούσε...

Νύχτα μου, απόψε, τις ρωγμές του χρόνου γιάτρεψε, να μην υπάρχει παρελθόν, ούτε μέλλον αβέβαιο! Με κούρασαν οι άνθρωποι, νύχτα μου, να ξέρεις! Με στράγγιξαν...

Άλλη μια νύχτα δίχως εσένα. Δίχως τις λέξεις σου.  Δίχως την προσμονή σου. Χωρίς να δύναμαι να ακουμπήσω το χάδι μου πάνω στη μεταξένια σου...

Αν με ρωτήσεις τι χρώμα έχει η οπτική μου για τη ζωή και για τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τα πράγματα, η απάντηση μου θα είναι...

Ξύπνησα πολύ νωρίς. Η μέρα δεν είχε ακόμα χαράξει. Η Πωλίν με βρήκε την ώρα που έβαζα τις τελευταίες μου πινελιές. Κρατούσε μια κούπα ζεστό...

Σήμερα κλείνεις τα πέντε. Σε κανονικές συνθήκες θα πήγαινες στα προνήπια, να παίξεις και να μοιραστείς τη χαρά σου με τις φίλες σου και τους...

Μωρέ, που θα πάει; Θα μεγαλώσω κάποτε.   Και θα μάθω να ξεχωρίζω το καλό απ’ το κακό. Και θα μάθω να μην κάνω λάθη....

Γύρισα λίγο αργά εχθές στο σπίτι, αλλά αυτή τη φορά δε με περίμενε κανείς. Ανοίγοντας την πόρτα, ένα ερέθισμα διέγειρε ηδονικά την όσφρησή μου. Διέσχισα...

Το σκοτάδι έχει πέσει σαν κουρτίνα πάνω από την πόλη σημαίνοντας το τέλος της ημέρας. Είναι η ώρα που ο κόσμος μαζεύεται στα σπίτια του....